Eskişehir

Yağmur suyunu yavaş yavaş ayak tabanım da hissediyorum. Evinde kaldığım arkadaşların penceresinden baktığımda yağmurun bu kadar etkili olacağını düşünmemiştim tabi. Ama klişeleştiği gibi akılsız başın derdini ayaklar çekiyor. Bu kısmı düşünmeyince gerçekten de Eskişehir'i yağmur yağarken daha çok seviyorum. Otobüs biletim cebimde ve birkaç saatim kaldı bu şehirde. Son altı yılımın geçtiği bu şehri bir daha görüp göremiyeceğim muamma. Yağmur ayaklarımı rahatsız etse de ellerim korkuluklarda porsuğu izliyorum. Son baharın rengini değiştirdiği, kırmızı ve sarının tonlarına sahip olan yapraklar yağmur damlaları ile porsuk yüzeyindeki uykularında titreşiyorlar. Tabi ki üstüne birde büyük şehirlerin yağmur kokusu eklenince durup izlemeden geçemedim. Ve kendi kendime düşündüm acaba yine yolum buralara düşer mi diye?